Ozon i jego właściwości aktywne, zastosowanie

Ozon i jego właściwości lecznicze są znane i stosowane z powodzeniem niemalże od 150 lat. W 1873 roku po raz pierwszy została zastosowana ozonoterapia, która miała głównie na celu działanie lecznicze – terapię trudno gojących się ran oraz zakażeń pochodzenia bakteryjnego, wspomagająco w zabiegach na stopę cukrzycową, przy owrzodzeniach podudzi. Z biegiem czasu ozonoterapia zaczęła być stosowana również w gabinetach kosmetycznych, głównie w postaci ozonowanych kremów oraz olejów.

Ozon w postaci gazowej

Ozon w postaci gazowej naturalnie występuje w atmosferze ziemskiej na wysokości 17 000- 35 000 m nad powierzchnią Ziemii, powstaje on pod wpływem rozbicia tlenu cząsteczkowego na tlen atomowy pod wpływem promieniowania UV lub wyładowań elektrycznych. Atom tlenu jest niezwykle reaktywny, zatem przyłącza się do innych cząstek tlenu tworząc ozon, który jest bardzo nietrwały i szybko ulega rozkładowi – ta cecha nadaje mu silne właściwości utleniające, a co za tym idzie – bakteriobójcze, grzybobójcze i wirusobójcze. Ozon w stanie gazowym jest bezbarwny, w postaci ciekłej posiada kolor ciemnoniebieski, a w postaci stałej – niemalże czarny.

Silne właściwości utleniające ozonu wynikają z przebiegu poniższej reakcji:

O3 -> O2 + O

Dzięki temu istnieje możliwość szerokiego zastosowania tej cząsteczki w dziedzinach jak medycyna i kosmetologia. Działanie przeciwbakteryjne oparte jest na niszczeniu błony komórkowej komórki bakteryjnej. Ozon łączy się z cząsteczkami zawierającymi takie aminokwasy jak: histydyna, metionina, cysteina. Cząsteczka oddziałuje na struktury trzeciorzędowe białek, ponieważ ingeruje głównie w grupy tiolowe -SH cysteiny. Ozon w stanie gazowym w przeciągu kilku sekund doprowadza do niszczenia bakterii, w formie roztworu olejowego proces ten trwa do kilku godzin. Na działanie cząsteczki ozonu najbardziej wrażliwe są bakterie: P.aeruginosa, S. aureus, E. coli, P. vulgaris, a także drożdżaki Candida albicans. Wrażliwość wykazują zarówno bakterie Gram +, jak i Gram -.

RESTORING – Krem do masażu twarzy
PULLULAN – Detoksykująca maska liftingująca

Ozon a wirusy

Ozon oddziałuje również na wirusy, szczególnie na wirusy z otoczką. Wirusowa otoczka jest częściowo stworzona z lipidów, zwłaszcza z wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, które łatwo wchodzą w reakcję z ozonę wiążąc go w swojej cząsteczce, zatem kapsyd wirusowy ulega uszkodzeniu, co doprowadza do dezaktywacji wirusa.
Silne właściwości utleniające, a co za tym idzie bakteriobójcze, grzybobójcze i wirusobójcze pozowliły na szerokie zastosowanie ozonu do uzdatniania wody oraz dezynfekcji pomieszczeń. Powszechnie stosowanymi urządzeniami są ozonatory powietrza, należy jednak pamiętać o tym, aby podczas ich pracy nie przebywać w pomieszczeniach.


O₃-MASK – Algowa maska z minerałami

Ozon w dermatologii i kosmetologii

W dermatologii i kosmetologii stosowany jest ozon w postaci ozonowanych olejów, kremów lub wody ozonowanej. Ze względu na swoją trwałość chemiczną najczęściej wybierane są oleje. Ozon wykazuje powinowactwo do tłuszczy, chętnie łącząc się głównie z wiązaniami nienasyconymi. Podczas kontaktu ozonowanego oleju z wodą wydzielany jest tlen w wolnej postaci. Produkty ozonowane można stosować zarówno na skórę zdrową, jak i chorobowo zmienioną. Poprawia on metabolizm wewnątrzkomórkowy poprzez zwiększenie dotlenienia tkanek, działa immunostymulacyjnie, a także wpływa na zmniejszenie stresu oksydacyjnego. W dermatologii oleje ozonowane wykorzystywane są wspomagająco w leczeniu egzem, zakażeń grzybiczych i bakteryjnych skóry, zmian spowodowanych chorobami takimi jak cukrzyca, czy długotrwałe unieruchomienie.

Za działanie przeciwdrobnoustrojowe w ozonowanych olejach odpowiada obecność trioksanu, czyli ozonku. Największe stężenie trioksanu uzyskuje się po około 7 godzinach ozonowania oleju, w przypadku zbyt krótkiego czasu ozonowania mogą wytwarzać się szkodliwe aldehydy. Ozonki nie podlegają procesom utleniania, a ich struktura chemiczna pozwala na penetrację w głąb tkanek.

Ozonterapia w kosmetyce

Ozonterapia stosowana w kosmetyce opiera się na stosowaniu produktów ozonowanych, głównie olejów, kremów oraz żelów lipidowych z zawartością ozonków. Uwalniany tlen aktywuje proliferację fibroblastów, odbudowuje macierz pozakomórkową, stymuluje keratynocyty do wzrostu, a co za tym idzie – przyspiesza gojenie. Niewątpliwą zaletą ozonowanych produktów jest brak podrażnienia skóry po ich zastosowaniu.